Een paar filmpjes van Wim van Dam:

En de promo van de opening:

Vandaag, 16 februari, voor de derde keer meegedaan met het Titanex voetbaltoernooi. Opnieuw was schijnbaar wat van ver komt lekker want wederom werden we ongeslagen eerste. Helaas eiste de roem deze keer zijn tol want een van onze invallers raakte tijdens de laatste wedstrijd geblesseerd en blijkt na een bezoek aan de eerste hulp ingescheurde kruisbanden te hebben. Toch was niet alles kommer en kwel want we mochten het voor de eerste keer sinds onze deelname meemaken dat Titanex een potje winnend afsloot, en dat nog wel tegen onze naaste concurrent dus dat kwam goed uit. Maar bij deze wil ik toch nog even Titanex bedanken voor de uitnodiging en we hopen volgend jaar weer van de partij te zijn.

Hieronder ook nog de foto`s van de deelnemende teams. Als je klikt op de foto van ons team kom je op site van Titanex met daarop alle foto`s.

 

—————————————————–

Nou, nou, nou, ongelooflijk hoe ik verwend ben op 14 September want niet alleen was Michelle jarig maar het was ook de dag waarop ik in 1981 begon bij van Rijn en dus was het gisteren de heugelijke dag dat het 25 jaar geleden was.

Na de handjes, zoentjes en emailtjes werd ik om een uurtje of half elf bij de directie ontboden voor een ( gelukkig) informeel bijeenzijn.

Zo kreeg ik namens de personeelsvereniging een mooie bos bloemen en een aantal Irischeques.

Van de directie echter was de bos bloemen zo mogelijk nog mooier en mocht ik ook nog een geweldig gevulde enveloppe ontvangen. Dat ik wat betreft het aantal dienstjaren niet echt tot de top behoor bleek wel uit het feit dat de overige aanwezigen over het algemeen al meer dan 30 jaar en sommigen al meer dan 40 jaar hun beste beentje voorzetten bij de firma.

Hieronder staan een paar foto`s van deze wat mij betreft gedenkwaardige gebeurtenis.

—————————————————–

Zaterdag 25 Juni hebben een aantal collega`s deelgenomen aan de negende editie van het beachvolleybaltoernooi van de Ronde Tafel `97. Op hun site kan je alles lezen van hun initiatieven welke altijd ten goede komen aan een goed doel.

Maar rond de klok van tien uur werden alle matadoren verwacht op het strand van `s Gravenzande bij the Beach Club. Druppelsgewijs werd het team toch nog voltallig met dien verstande dat degene die het verst weg wonen het eerste appxe9l maakten.

In de voorrondes werden alle tegenstanders even de oren gewassen en het team stond gewoon goed en mocht niet zo zijn dan werd je wel even in woord en gebaar op je plaats gezet.

De kwartfinale was ook een appeltje-eitje maar de halve finale werd een echte Nederland-Portugal want voor ieder punt werd gevochten, we moesten wel onder het toeziend oog van de directie. Helaas ging deze partij verloren met 1 of 2 punten verschil, ik weet het niet meer precies vanwege de deceptie. Temeer erg jammer omdat we deze partij verloren van de latere winnaar. Maar omdat ieder nadeel zijn voordeel heeft was de uitschakeling wel het begin van een verder erg gezellige middag zo op het terras van de Beach Club.

Dit evenement is zeker voor herhaling vatbaar en het was ook erg leuk dat alle afdelingen vertegenwoordigd waren.

Ik heb hier ook nog wat foto`s geplaatst zodat jezelf kan zien wat het inhoudt.

Site van de werkgever

Hoi, ik probeer hier een klein beetje de belevenissen van de mensen op de toko weer te geven. Dit is puur op persoonlijke titel en er kunnen natuurlijk geen rechten aan worden verbonden. Maar mochten jullie iets kwijt willen, d.w.z. een foto`tje of een verhaaltje stuur het me op.
Klik hier om direct een mailtje naar mij te sturen
————————-

Collega Hans v/d Ende heeft een verzameling foto`s van het heden en verleden van de vrachtwagens van de Firma samengesteld welke ik jullie natuurlijk niet wil onthouden. Klik maar op de foto om de serie te kunnen bekijken.————————-

In navolging van Hans heeft John van Lobberegt van Intveen ook een fotomapje gestuurd, zeg maar fotomap, van de historische transportglorie van hun firma. Als je op het foto`tje klikt kan je de hele serie bekijken ( het zijn er nogal wat hoor). John bedankt.

————————-

Voetbaltoernooi Titanex 2006:

Zondag 26 Februari togen we met een ietwat anders samengesteld gezelschap als orgineel bedoeld richting Geldermalsen om mee te doen aan het ondertussen traditionele Titanex Voetbaltoernooi.
Gewijzigd wil zeggen dat we ( lees: Marco van Zanten) even het netwerk aan moesten spreken i.v.m. het afzeggen te elder ure ( en deze keer nog letterlijk ook) van 2 mensen en dit terwijl we om kwart over elf zouden vertrekken dus het moest nog snel gebeuren ook omdat het toernooi om 1 uur begon.
In Geldermalsen eerst maar even aan de jonge helden die Marco had opgetrommeld voorgesteld en gelukkig had een van de afzeggers achteraf ook nog voor een keeper gezorgd dus waren we toch nog volledig. We haden er natuurlijk ook nog de titel van vorig jaar te verdedigen.
De eerste pot moesten we nog even aan elkaar wennen maar de routiniers leverden keurig de bal in bij de jonge honden zodat we daar geen omkijken meer naar hadden en een regelmatige 6-1 was de eindstand.
De tweede, tegen de winnaar van de eerste 13 edities geloof ik, was van een ander niveau. Na een snelle 2-0 voorsprong was het in no-time 2-3. Echter met nog 3 minuten te spelen was al weer 4-3 voor ons. Maar gelukkig voor het toernooi en de toeschouwers had de scheidsrechter besloten om de spanning er in te houden door een zuiver doelpunt van ons af te keuren en je raad het al, aan de andere kant ging de bal er wel in. Het was zelfs zo dat onze invalkeeper de wedstrijd nog redde voor ons in de laatste seconden. 4-4 dus en zeker een terechte uitslag over de hele wedstrijd gezien.
De derde werd weer een regelmatige 3-1 overwinning mede door het frivole spel van de jonge honden met de routiniers als slot op de deur.
De derde wedstrijd van onze naaste concurrenten had een dermate hoge uitslag dat we de laatste tegen de Titanex nog even flink huis moesten houden i.v.m. het doelsaldo.
De vierde pot van ons, tegen de TITANEX, werd een ware triomf want met een meer dan regelmatige snelheid werden ze met een 12-1 , met zelfs nog een eigen doelpunt van ons, de kantine ingejaagd.
Dit betekende dus dat de mannen van v/d Water met iets van 13 doelpunten verschil moesten winnen om de eerste prijs te bemachtigen. Dit stokte echter bij 8-1 zodat we wederom met eer gingen strijken.
Na het genot van een paar verfrisinkjes en de prijsuitreiking en het beetje bijpraten met een paar mensen gingen we richting Westland. Maar niet zonder het tevens ophalen van de zuurverdiende sportiviteitsprijs die we bij de invalkeeper gelaten hebben. Hierbij ook dank aan de invallers die zeker geen slechte indruk hebben achtergelaten bij de routiniers.

BIG DIET 2006

Volg HIER de verrichtingen van een paar jongens van de firma om wat gewicht te verliezen.
De tweede weging gaf voor iedereen toch een wat tegenvallend resultaat. Want echt klinkende afnames waren er niet. Gelukkig is Beertje Bentvelzen er nu ook bij zodat we op korte termijn toch wel resultaten gaan zien.
Week3:
Gelukkig zijn er nu wel resultaten. De een wat meer ( Beertje Bentvelzen) en de ander wat minder ( Ik zei de gek) afgevallen. Laat het de opmaat zijn voor nog meer of juist minder.
Week 4:
Opnieuw weinig spectaculaire resultaten of zijn het juist wel SPEKtakulaire gewichten. Het is ook allemaal zo lekker he jongens. Maar we houden vol.
Week 5:
Steeds meer afvallers, maar dan op de verkeerde manier ( ze doen niet meer mee).
Maar gelukkig sloeg de weegschaal minder ver door dan de laatste week want Peter M. en ikzelf waren maar liefst een pond afgevallen. Hans B. zegt al de tijd al dat hij het op zijn eigen tempo doet, nu dat hij het doet in het tempo wat we van hem gewend zijn blijkt wel want hij weegt al 3 weken hetzelfde, en dan heeft RKSVM niet eens gevoetbald deze week.
Week 6:
Voor de eerste keer een tussenstand met alle deelnemers. En zowaar was er bij de meeste wat vanaf behalve bij 1 maar die had verzachtende omstandigheden zullen we maar denken.
Om het heugelijke feit te vieren besloten we maar om bij de koffie een lekker stuk appelgebak te nemen.
Week 7:
Wat is het toch jammer dat sommigen nergens vanaf kunnen blijven ondanks beloftes dat ze het deze keer serieus gaan benaderen. Het is toch ongelooflijk dat juist de zwaarsten zo weinig om maar niet te zeggen helemaal niet afvallen.
Week 8:
Gelukkig was er deze keer voor degene die het aandurfden goed nieuws te melden want alledrie een beetje eraf. Beertje Bentvelsen beloofde zelfs om het deze keer xe9cht serieus beet te gaan pakken.
Vanwege het goede nieuws en een beetje vanwege het jubileum van Gerrit maar een lekker stukje vlaai genomen.
Week 10:
Na een baalweekje hebben we los van elkaar, om de confrontatie alleen te kunnen verwerken, gewogen en de uitslag was WEER niet om over naar huis te schrijven. Niemand was afgevallen en er was er eentje zelfs een kilo of drie aangekomen maar die had de papsneeuw nog in de benen.

———————————————————————

Collega Alex Boers heeft onlangs een rit naar Zweden gemaakt en wil U graag deelgenoot maken. Hij heeft ook nog een serie foto`s gemaakt van een andere reis. Deze staat aan de rechterkant.Als je op de foto`s klikt kan je de series bekijken. Ook van Alex nog onder het mom van: Weet je nog wel oudje, een serie van Oud `s Gravenzande. En rechts nog een oude fotoserie van het tweede tennistoernooi.Ook nog een eigen serie van de laatste dag in `s Gravenzande bijgevoegd.De tweede jeugd van de Inova

Omdat er volgende week weer een nieuwe editie is doe ik nog een keer het verslag van het vorige voetbaltoernooi van Titanex plaatsen.

Voetbaltoernooi in Geldermalsen 2005:

Vandaag, 6 Februari zijn we, d.w.z. een select gezelschap afgereist naar het mooie Geldermalsen om voor de eerste maal mee te doen met het Titanex zaalvoetbaltoernooi. Nu dat hebben ze geweten want door direct al de titelverdediger, het team van Tonny v./d. Water, een ex-chauffeur van Iterson, met 3-1 te verslaan deden we gelijk een goede slag. De tweede wedstrijd was wat gecompliceerder want ondanks dat we wel wat sterker waren werden we toch verslagen met 1-2. De derde parij was de kraker tegen Titanex maar die konden ons geen duimbreed in de weg leggen want een eclatante 9-0 was de einduitslag. En omdat de andere wedstrijden in ons voordeel verliepen moesten we de laatste partij met minimaal 2 doelpunten verschil winnen. Mede gezien de ervaring, de jeugdige overmoed en de vitaminepillen voor Kees, een lekker biertje, om de pijn te verbijten konden we een regelmatige 4-0 op het scorebord toveren zodat we er met de eerste prijs vandoor gingen. Met een uitnodiging voor volgend jaar op zak gingen we zo rond half zeven weer vermoeid maar voldaan richting Westland.
Leo, bedankt voor de organisatie en de uitnodiging en tot volgend jaar.

———————————————————————————————–
van Rijn xe9xe9n jaar aftermath:

Wat gaat dat toch snel, wat er een jaar geleden toch uitzag als een grote lege ruimte en we niet wisten waar we alles neer gingen zetten ziet er een jaar later toch uit als redelijk georganiseerd met de juiste mensen op de juiste plaats, tenminste hoe de loods het beleeft. Want waar we in het begin bang voor waren bleek gelukkig toch redelijk ongegrond want de wisselwerking met de mensen van Intveen gaat naar ieders tevredenheid. We komen natuurlijk weleens op elkaars “grondgebied’ maar dit gaat in goed overleg.
Sinds begin Oktober heeft Fortuna Frutos uit Barendrecht ook een stuk loods bij ons in gebruik. Dit gaat dan voornamelijk om Spaanse tomaten. En we hopen ook dat we middels deze samenwerking ook een stuk service naar elkanders klanten kunnen bewerkstelligen.
Verder was het natuurlijk een jaar met hoogte- en dieptepunten. Ten eerste was daar natuurlijk het geweldige feest t.g.v het 150 jarig bestaan en tevens de officiele opening. Ik heb het in een ander verslag al ONCE IN A LIFETIME genoemd en dat is denk ik ook zo. Ook waren er nog de diverse gezinsuitbreidingen en verhuizingen van diverse collega`s.
Alleen, en het is al meerdere malen gezegd en genoemd en in `s Gravenzande al voor gewaarschuwd, ik blijf het jammer vinden dat de afstand tussen loods en kantoor niet alleen metrisch is. Er is nu wel een zogenaamd Optima opgericht maar of die kloof kunnen dichten waag ik nog te betwijfelen.
Dit komt voort uit niet weten van elkaars verrichtingen en het communicatief niet goed verwerken van elkaars fouten.
Wel blijven we natuurlijk hoop houden dat dit in de tijd nog verbetert dus wordt vervolgd….

Alweer een half jaar:

Ja, mensen. Alweer een half jaartje in ons nieuwe pand en wat is er al niet gebeurd zo in een half jaar. Als je zo eens terugdenkt blijkt maar weer hoe de tijd als water tussen je handen wegsijpelt. Want wie is er nu vergeten hoe de verhuizing verliep. Op zijn zachts gezegd: chaotisch maar wel goed georganiseerd want alles moest in erg korte tijd gebeuren en we moesten ook nog `s Gravenzande schoon achterlaten. Maar alles ging toch nog voortvarend.
De wintermaanden brachten qua werk niet wat we gehoopt/gedacht hadden maar dat was echt een probleem van de hele branche. Kon ook niet anders met zoveel werkloosheid en inflatie in onze grootste afzetmarkten. Ook moesten we nogal wennen aan de nieuwe buren, Intveen, want regelmatig moest er geschoven worden met ruimte.
Maar tegelijk met ons onvergetelijke openingsfeest ( zie helemaal onderaan op het weblog) kwam ook het werk massaal op gang en we zitten nu weer op volle stoom want het werk loopt bijna de loods uit.
Wel vindt ik het nog steeds jammer dat het persoonlijke contact met een ieder wat verwatert want ondanks dat de deur altijd openstaat bij iedereen is het toch weer een hele klim iedere keer naar de eerste en tweede etage. Gelukkig loopt de telecommunicatie nu wat beter zodat niet ieder gesprek afloopt met: Hallo, ben je er nog.
Al met al kunnen we constateren dat we na een half jaartje opstarten allemaal ons plekje gevonden hebben dus laat het de opmaat zijn tot een prettige samenwerking voor de lange termijn. In het heet van de strijd zal er best weleens een verkeerd woord gezegd worden maar: Live and Let Live, mensen.

ONCE IN A LIFETIME:Officiele ochtendprogramma:

Zo, de kogel is door de kerk. Met veel tromgeroffel en met veel spektakel is het nu een feit. De nieuwbouw is officieel geopend en we zijn een nog steeds erg kwieke 150-jarige. Mede dankzij een weergaloos optreden van het op papier amateurgezelschap van Dario Fo welke middels een fantastische uitvoering, doorspekt met beelden van van Rijn heden ten dage, van de Carmina Burana alles officieel afrondden.
De ochtend begon met het verzamelen in een speciaal in de loods afgezette ruimte welke als foyer was ingericht. Zo rond een uur of elf werden de aanwezigen verzocht om plaats te nemen in de zaal. Met een rits van toespraken van o.a. A v/d Windt, lees hier de tekst van de toespraak, werd er tevens afscheid genomen van de voormalige directeuren Flikweert en Lazaroms welke beiden een groot aandeel hebben gehad in het hedendaagse van Rijn.
Verder waren er ook nog toespraken van de Migros , lees hier de vertaling van zijn toespraak, een van de klanten van oudsher, en van Paul Mastronardi, namens de nieuwe generatie klanten.
Ap Ruinard sprak ook nog namens de personeelsvereniging, lees hier zijn toespraak, en overhandigd symolisch het cadeau namens het voltallige personeel inclusief het personeel van Langfruit. Een tastbaar cadeau, een fontein welke geplaatst tegenover de hoofdingang.
Tussen deze toespraken door werden we verrast met optreden van het reeds genoemde Dario Fo welke de geschiedenis moesten symboliseren van de geschiedenis van 1855 tot 2005. Uniek waren deze optredens van The Beatles tot Hair tot de opera Carmen. Voorwaar was het eer eer om hier bij te mogen zijn.

Klik op de foto voor een fotoreportage zoals hij is te zien op de site van de AGFAvondprogramma:

Op het moment dat ik dit schrijf is het de Day after the Night Before en is alles nog een beetje aan het bezinken. Want wat een gebeuren was het. Echt een dag om nooit te vergeten of dat wat ik bedoel met Once in a lifetime zoals het kopje vertelt.
De avond begon wat gemoedelijk met een rustig achtergrondmuziekje en nadat A v/d Windt namens de gehele van Rijn groep, tesamen met Arne Weverling de buffetten had geopend kwam de avond goed op gang. Keus was er te over want met thema`s van over de hele wereld werden ons meerdere diversiteiten aangeboden op culinair niveau. Het xe9xe9n nog lekkerder dan het ander. Bij deze ook de complimenten aan De Toussaint Groep welke de catering verzorgde.
Na een tijdje werd de eerste artiest, zonder de First Showband te kort te doen want dat was natuurlijk ook Top of the Bill, aangekondigd. Het was Hind, welbekend van Idols. Een dame met een dijk van een stem en met prachtige soulnummers wist zij ons langzaam maar zeker in de juiste stemming te brengen.
Ook werd ons een bezoekje aan, de speciaal voor de gelegenheid omgebouwde cel 7, het donkerbruin cafe aangeraden want daar scheen een spectaculair optreden aan de gang te zijn.
Nou, dat was me een showtje zeg, de One and Only Ed Summers was daar bezig met succesnummers van Frans Bauer, Andrxe9 Hazes en Elvis. Dit alles met support act van de enige echte Kees Snijders, wereldberoemd in de loods en omstreken. Omdat Kees geen echte artiest is moest hij natuurlijk regelmatig de keel smeren want zingen maakt dorstig.
En omdat alles tot in de puntjes was geregeld konden we na dit optreden direct weer terug naar de grote zaal want daar stond de hoofdact op de rol. Omdat wij op slinkse wijze al aan de informatie waren gekomen was het voor ons al geen echte verrassing meer maar het maakt het natuurlijk niet minder prachtig. In xe9xe9n woord fantastisch was de show van Renxe9 Froger tesamen met zijn showballet en de Frogettes met blikvangster Mandy Huydts. Bijna anderhalf uur kwamen veel van zijn successen en mooie covers van bv. Queen voorbij. Alles verweven met de muziek van de reeds genoemde First Showband. Helaas komt ook aan het goede eind dus ook aan deze avond.
Met gepaste trots, en ik hoop dat jullie er ook zo over denken, was ik blij dat ik deelgenoot mocht zijn van dit geheel. Ik wil ook op deze ietwat onsympathieke wijze de directie, de organisatie en Arne Weverling bedanken voor dit ongelooflijk mooie gebeuren. Laat het ook de aanzet zijn om de geschiedenis van Ons bedrijf nog langer te maken. Een uniek bedrijf met een unieke geschiedenis. Dit alles ooit begonnen lopend op klompen met twee kistjes aardappelen van `s Gravenzande naar Vlaardingen.
Laten we fier zijn dat we onze werkzaamheden mogen verrichten in een gezond bedrijf met een gezonde visie met een geschiedenis over de gehele wereld. Kijk alleen maar naar de rij vlaggen welke aan de overzijde geplaatst waren. Meer dan 40 landen waar we op de 1 of andere manier handel mee bedrijven. Ten slotte en dat wordt hoop ik niet als kritiek gezien hoop ik dat de firma blijft waken over haar tradities, haar persoonlijke benadering naar een ieder toe, zodat ook alles naar waarde wordt ingeschat en de kracht en de identiteit gewaarborgd blijft. Ik spreek dan ook de wens uit de dat tot in de verre toekomst Quality our first Priority blijft. Op naar de 200 jaar.

Epiloog

Zo, een week na het feest. Met het gedruis nog enigzins in de oren kom je zo op maandagmorgen in de loods en werkelijk bijna niets meer wat herinnert aan het geweldige gebeuren van zaterdag. Maar lees je zo de persberichten en zo hier en daar wat research leert je wel wat het allemaal teweeg heeft gebracht. Zonder uitzondering niets dan lovende woorden van zowel de aanwezigen als de afwezigen die through the grapevine hebben vernomen wat zich in de “loods” heeft afgespeeld. Zelfs de meest narcistische mensen uit onze personeelsbestand konden deze keer niets anders dan hun bewondering uitspreken. Ook vanuit de klantenkring schijnen niets dan goede berichten vernomen te zijn. Zeker de klanten konden het zo het gehele weekend goed met elkaar vinden. Of het een met het ander te maken heeft kunnen we alleen maar bevroeden maar het was erg druk deze week qua werkzaamheden.
Blijft het feit dat we op velen een onuitwisbare indruk hebben achter gelaten. Velen waren onder de indruk van de optredens van Dario Fo. Het was wat mij betreft ook een van de vele hoogtepunten van de festiviteiten. Terecht roemde Aad v/d Windt dit gezelschap. Het geeft het begrip amateurs een heel andere dimensie want dit kan je toch slecht amateurs noemen. Laten we verder hopen dat het geheel de opmaat moge zijn voor ons allen om werkzaam te zijn bij de Van Rijn Groep en dat we onze voorgangers en opvolgers niet teleur stellen. Bedenk dat het gras bij de buurman ten alle tijden groener lijkt maar dat het ook daar gemaaid moet worden. Maar laten we ook scherp en alert blijven op veranderingen in de markt en de vinger aan de pols houden. Soms moet je tradities laten varen en meegaan met de tijd. Onderling overleg en regelmatig de meningen polsen zouden al veel ontevredenheid weg kunnen nemen.Viva van Rijn.

Het heden is het verleden van de toekomst:

Deze tekst op de poster welke hing aan de wand van de expeditie, welke toen nog loodskantoor heette, was het eerste wat mij opviel toen ik als 21 jarig knulletje, zo`n 23 jaar geleden aan de hand van Rein de Brabander mij meldde bij Arnold Boekesteijn voor wat ik toen dacht tijdelijke baantje. De poster was een geschenk van een leverancier van lege kistjes en pallets, Heinz Kuijpers, en het is natuurlijk een waarheid als een koe. En omdat ik ook wel weet dat je niet om moet kijken als je rent, want dan val je, kan ik het toch niet laten om mijn belevenissen van de afgelopen 23 jaar, zeker met het oog op de festiviteiten rond het 150 jarig bestaan, een beetje kort samen te vatten. Het is niet mijn bedoeling om bewust mensen te vergeten maar het blijft natuurlijk een bloemlezing:
11 September 1981 kwam ik op het racefietsje de onlangs in gebruik genomen loods in `s Gravenzande ingereden om mijzelf voor te stellen bij de reeds gememoreerde Arnold Boekesteijn en Piet Benard. De maandag er op, 14 September werd ik geposteerd bij de onder de oudere werknemers wel bekende verpakkingsmachines van Rein de Brabander. Deze vertelde dat de 6 “bakken” vol moesten blijven. Achter de draaitafels waar de kilo`s en pondjes op terecht kwamen stonden Jan Bom aan de ene kant en Wim Luyten aan de andere kant. Verder werkten in de loods mensen zoals loodsbaas Piet vd Pot, Harry Bol, Henk Zuyderwijk, Cor de Brabander, Nico Zwaartman, Frans Zuijderwijk, Joop Verbeek, David Gram, Gerrit Plaisier en Klaas van Staalduinen. Kortom, de Knijn ( of is het nu het konijn?), de Piel, de Fup, de Klapstoel en de Pet. Stuk voor stuk mensen met een belangrijk deel van hun leven werkzaam bij de firma geweest en sommigen nog steeds. De werkzaamheden bestonden vooral met het inpakken van spruiten, uien en tomaten , het zogenaamde tomaten dekken, en komkommers sealen. Erg lange dagen en vooral fysiek want van 6 uur `s morgens tot 7 uur `s avonds was geen uitzondering en je moest wel een erg goede reden hebben wilde je eerder naar huis mogen/gaan. Wel was er regelmatig tijd voor een dolletje want hoeveel schooljongens zijn er niet weggestuurd voor de komkommerhamer, om de komkommers recht te slaan, de B- nietjes, voor de B-tomaten en de vierkante gaten boor? Wat dat betreft is het allemaal jammer genoeg wat zakelijker geworden.
De festiviteiten ter gelegenheid van het 125 jarig bestaan en de nieuwbouw toendertijd in `s Gravenzande heb ik niet meegemaakt, wel de aanbouw richting Bos-Brothers en Kuijvenhoven.
Als je dan ziet hoe in de loop van de tijd de werkzaamheden en vooral de werktijden verschuiven dan zie je maar hoe de “sign of the Times” veranderen, zeker Arbotechnisch opzicht. Electrische pompkarren, verpakkingen die afgestemd zijn op ergonomisch verantwoorde wijze etc.. staan tot onze beschikking. Heden ten dage ligt de nadruk vooral op de orderverzameling en verlading. Verpakkingswerkzaamheden worden veel uitbesteed of weggegeven zoals we vroeger zeiden.
Alhoewel ik niet terug wil naar die tijd mogen we niet vergeten dat deze tijd en natuurlijk de jaren ervoor wel de bakermat is van onze hedendaagse organisatie. Helaas zijn een paar van de genoemde medewerkers ons ontvallen. OPDAT WIJ NIET VERGETEN.
Gelukkig staan er wel een aantal jonge knullen in de loods klaar om de kar te gaan trekken. Ik heb dan ook veel vertrouwen in deze jongemannen. Jongens met een heldere blik op het leven, jong nog en de wil om verder te komen bij de firma zodat de continuxefteit gewaarborgd blijft.
Zeker met het oog op de nieuwbouw en de steeds nijpender wordende concurrentie ligt er een mooie uitdaging voor ons allen.

Op de site van AGF staat nu een fotoreportage van onze nieuwbouw ( klik op de foto voor de reportageVandaag 24 Februari: nog maar een weekje of 5 naar het feestweekend. En ondanks dat we nog niet zenuwachtig worden zijn we toch wel benieuwd wat ons te “wachten” staat. In het diepste geheim wordt er gewerkt aan een ongetwijfeld fantastisch spektakel welk er in de bijna 150 jarige geschiedenis van Ons bedrijf niet voor gekomen is. Ik zal jullie hier, mocht er wat nieuws te melden zijn, op de hoogte proberen te houden.

2 Maart:
De uitnodigingen zijn verstuurd ( maar hier nog niet ontvangen).
Als we de berichten mogen geloven moet er nog wel wat gebeuren. De hele hal zal opnieuw een metamorfose moeten ondergaan, de cellen moeten leeg, de emballage moet een tijdje ergens anders slapen etc. etc.
Ondertussen heb ik mogen vernemen wie de presentatie op zich gaat nemen. Gelukkig is dat in ieder geval een prima keuze. Een Westlander voor de Westlanders, meer zeg ik niet.

5 Maart:
Uitnodiging ontvangen en maar direct gescand zodat jullie kunnen zien hoe de kaart eruit ziet. Zag gisteren de presentator van de feestavond weer door de hal struinen, druk gebarend ter hoogte waar het podium geplaatst gaat worden.

6 Maart:
Omdat het ondertussen al doorgesijpelt is dat Arne Weverling de presentatie gaat verzorgen kunnen jullie hierbij even op de site van Arne kijken over wat hij ondertussen zoal gepresenteerd heeft. Ik weet ook zeker dat de feestdag mede door zijn presentatie een groot feest zal worden omdat hij ondertussen al goed door de wol is geverft. Ondertussen lopen de gissingen omtrent wie er die avond op zal treden uiteen. Zo heb ik al de namen van Frans Bauer en Marianne Weber horen vallen in de loods. Wishfull Thinking voor sommigen denk ik.

10 Maart:
Leuk om te constateren dat er zeker vanuit de relaties veel animo schijnt te zijn. Het komt de organisatie zeker toe. Het gissen wat betreft de avondvulling gaat grote vormen aannemen, de meest verschillende artiesten worden “verwacht” c.q. gehoopt, van Anouk tot het nichtje van Prinses Maxima. Ook was Arling deze week weer druk- en vooral wijdgebarend in de loods te bewonderen. Aan zijn armgezwaai te zien gaat hij het nogal groots aanpakken.

16 Maart:
Nog maar een twee en halve week naar het spektakel. Langzaam groeit zeker in de loods de animo en ikzelf verwacht een grote opkomst. Wel wordt er met enige zorg uitgezien naar de dagen voorafgaande naar het feest. Waar worden de spullen opgeslagen, waar gaan we de groenten plaatsen die de laatste dagen nog verhandeld worden? We weten nog niks maar we zullen het maar in de categorie spannend houden.

17 & 18 Maart:
Vandaag en gisteren zijn er opnames gemaakt welke op de een of andere manier op 2 April verwerkt zullen worden. Gisteren waren het vooral opnames waarin Ons Huismerk naar voren kwam. Vandaag kwam eigenlijk het logistieke traject in beeld. Ze vielen met hun neus in de boter want het was lekker druk.
Verder wordt de lijst met mogelijke artiesten steeds uitgebreider. The Grapevine doet dus zijn werk. Nu wordt zelfs de naam van Een legendarische Haagsche Rockband genoemd maar nader onderzoek op de website leert dat ze die dag/avond al geboekt zijn.

21 Maart:
Steeds meer vreemde mensen in witte stofjassen bevolken onze loods. Wat gaat er gebeuren, wat is er loos. De spanning stijgt.

23 Maart:
Stilte voor de storm nog steeds. Al 2 dagen geen strangers in de loods. Wel wordt er hier en daar door de organisatie gepolst hoe de animo is en of we al een idee hebben wie er op komt treden. Maar daar geven we natuurlijk niet om . De laatste 2 dagen is wel de voetgangersbrug tegenover de hoofdingang geplaatst.

24 Maart:
Wat een drukte vanmiddag in de loods. Een partij mensen in witte stofjassen en paarse overhemden. De meesten waren waarschijnlijk van Arling maar dat weten we niet zeker. En zagen we daar ook niet de manager van 1 van de 3 Toppers??????

The Final Countdown:
26 Maart:
Vandaag is er begin gemaakt met de ontruiming van de loods. De pallets worden naar belendende panden vervoerd en voorzichtig wordt er gelobbyed bij de personen die weten wie er optreden die avond, maar vooralsnog zonder succes.

28 Maart:
Lekker rustig vandaag, 2e Paasdag. Ik ben benieuwd wat ons de komende week gaat brengen. Het zal in iedere geval een paar dagen meer improviseren dan organiseren worden maar dat schijnt ons wel toevertrouwd te zijn.

29 Maart:
Langzaam maar zeker wordt de spanning opgebouwd. Zowel letterlijk als figuurlijk. Want dat er veel makke schapen in een hok gingen wisten we wel maar met zoveel individuen, niks menselijk vreemd aan natuurlijk geeft het wel wat wrijvingen. Maar met een vriendelijk woord en een knipoog kom je een heel eind. In de loop van de dag zijn de mannen van het licht en geluid begonnen met hun activiteiten en als alles voorspoedig loopt is er morgenochtend al heel wat gebeurd.

30 Maart:
Ongelooflijk, als je ziet hoe een lege hal zo in een dag tijd omgebouwd kan worden in een feestelijke omgeving. Petje af voor degene die de coxf6rdinatie en regie in handen heeft. Vooral de mensen van De Toussaint Groep d.w.z onder andere de catering hebben handen vol werk verricht. Je kan zien dat niemand een ander in de weg loopt en een ieder komt zo op tijd binnen dat ie naadloos zijn kunstje kan doen. Maar er moet ook nog wel een hoop gedaan worden. Voor ons zelf wordt het wel een beetje nijpen want we zijn al aardig ingeschikt en moeten morgen nog wat opschuiven. Ik ben benieuwd hoe het morgen gaat.

31 Maart:
Wat een plaatje is het aan het worden. En hoewel ik begrijp dat de vervuiler betaald moet de kwaliteit die je hoopt te krijgen voor je geld ook daadwerkelijk uitgevoerd wordt. Zoals het er nu uitziet worden alle verwachtingen overtroffen. Want behalve Arling en De Toussaint Groep is nu ook Heleen Valstar ingevlogen. Een top arrangeur die werkelijk kan toveren met diverse decoratiemateriaal. Ze weet ook de promotieartikelen van Ons Huismerk prachtig te verwerken in het decor.
Wie oh wie komt er toch optreden. De namen van Kylie Minogue en Kane worden nu genoemd. Zelfs gelobby bij degene die het kunnen weten levert niet veel op. Pure indoctrinatie noem ik dat. Iedereen weet toch dat zulke gegevens bij mij in goede handen zijn. Wel worden de mogelijke namen steeds illusteerder want zeker met de TMF-Awards in de buurt is de keus nogal divers. Ze komen in ieder geval wel in een gespreid bedje want zelfs onze garage en gelijkvloerse los- en laadplaats worden verbouwd tot kleedkamer.

1 April, The night before:
Prachtig, alles in orde gemaakt. Je weet echt niet wat je ziet. Je kan echt zien dat er stel vaklui aan het werk is geweest. Dikke duim voor de organisatie. De eerste repetities en soundcheck zijn ook al geweest. Hopelijk zijn de ergernissen voor zover die er waren over de ruimte en het gebrek er aan deze week na het feest weer snel vergeten. Wat betreft de artiesten wordt ook het een en ander al duidelijk. Maar zonder al te veel prijs te geven staat de topattractie wel reeds gememoreerd in mijn voorspellingen. Het is echt een zanger(es) waar van je zegt: bij jou thuis of bij mij. De andere avondartiest heeft zelfs op de een of andere manier een connectie met de firma ?????????. Beschouw het maar als een schot voor de boeg Wel ben ik benieuwd wie de eerste showband van de avond zal worden.
Ook het ochtendprogramma beloofd een happening te worden. Dus kom allemaal want de thuisblijvers krijgen spijt. Mark my words.
Tot slot wens ik Arne en de catering veel succes morgen. Ik hoop ook nog een uitgebreid verslag van de dag te mogen maken wat je hier kan lezen.